ضمن تبریک به مناسبت روز زن و مادر به همه مادران مهربان و زنان دلسوز ایرانی شعری را تقدیم می کنم. امیدوارم با ارج نهادن به مقام مادر به آنها محبت کنیم و از این رو همواره شاهد سربلندی و عزت میهن عزیزمان باشیم.
مادرم
***
مادرم یک روح سبز
یک جهان احساس بود
پاک بود و مهربان
مادر من یاس بود
***
او میان باغ دل
تا ابد همتا نداشت
ذره ای حس غرور
در دل او جا نداشت
***
مادرم در قلب من
چون قناری لانه کرد
سوخت چون شمع و مرا
عاقبت پروانه کرد
***
او زمستان های سرد
از زمان بیزار بود
در خیالش لحظه ها
وقت سرما تار بود
***
مادرم پاییز را
در زمان تبعید کرد
فصل سبز عشق را
زنده و جاوید کرد
***
یک شب خشک خزان
مادرم بیمار شد
قلب من آتش گرفت
چشم هایم زار شد
***
من سراپا غم شدم
خانه شد بی روح و سرد
دیده غمگین ابر
پرشد از باران درد
***
مادرم در اوج درد
ناگهان لبخند زد
چینی امید را
در دل ما بند زد
***
خواهرم مانند سیب
گونه هایش سرخ شد
رفت مادر مثل باد
رد پایش سرخ شد
***
او سوار اسب کوچ
روی دنیا پا گذاشت
در غریبستان رنج
کودکش را جا گذاشت
***
شعر از سید عباس رضوی
